Tag Archives: ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Video αλληλεγγύης στην κατάληψη Αντιβίωση

 

δημιουργήθηκε από αλληλέγγυο κόσμο, όσο οι σύντροφοι στα Ιωάννινα ήταν στον δρόμο…

 

 

το κείμενο είναι από την τελευταία μπροσούρα αυτοπαρουσίασης της κατάληψης

 

http://antiviosi.squat.gr/2013/06/13/%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB/

Οι “απελευθερωτές” με τον αστυνομικό στρατό στα Γιάννινα…

 

 

 

Από νωρίς τα ξημερώματα σήμερα 29 Αυγούστου, η κουστωδία των “απελευθερωτών” του αστυνομικού στρατού, εισέβαλε στα κατειλημμένα κτίρια του πρώην νοσοκομείου “Χατζηκώστα” στα Γιάννινα όπου λειτουργούσαν κοινωνικοί και πολιτικοί χώροι όπως η κατάληψη Αντιβίωση και προσωρινοί χώροι στέγασης μεταναστών. Οι “απελευθερωτές” έχουν κηρύξει εδώ και περίπου 8 μήνες έναν πόλεμο προς κάθε πολιτικό και κοινωνικό εγχείρημα το οποίο θεωρούν επικίνδυνο προς την πολιτική τους ηγεμονία. Ο πολιτικός αυτός ηγεμονισμός που επιχειρείται να επιβληθεί, με χαρακτηριστικά ολοκληρωτισμού και φασισμού, δεν αφορά μονάχα την εγγενή αντιπαλότητα μεταξύ των αντικρατικών-αντιεξουσιαστικών εγχειρημάτων με τα κόμματα, τις κυβερνήσεις, τα κράτη, το οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Αφορά όλες εκείνες τις κοινωνικές αντιστάσεις που στην εποχή που διανύουμε αποτελούν απειλή προς τα “προγράμματα” των ηγεμόνων. Η εισβολή και το σφράγισμα των καταλήψεων είναι όπως οι επιστρατεύσεις των απεργών, ο χημικός πόλεμος προς τους διαδηλωτές, η αστυνομική κατοχή στα χωριά της Χαλκιδικής, το ξύλο των ΜΑΤ προς τους απλήρωτους κτηνοτρόφους στις εγκαταστάσεις της γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη, τα νέα και παλαιά στρατόπεδα συγκέντρωσης των απόκληρων αυτού του κόσμου, τα κοντά και μακριά χέρια των κρατικών μηχανισμών που ωθούν την κοινωνία στον αργό και “δημιουργικό” (για τις τράπεζες και τον καπιταλισμό) θάνατο. Είναι η εποχή που οι από πάνω θέλουν σιγή νεκροταφείου για να ολοκληρώσουν την οργανωμένη τους ληστεία προς την κοινωνία. Και για αυτό τον σκοπό χρειάζονται μπόλικοι “απελευθερωτές” σαν τον Δένδια, τον Άδωνι, τον Βορίδη, τον Καμίνη και μπόλικη προπαγάνδα.

Continue reading Οι “απελευθερωτές” με τον αστυνομικό στρατό στα Γιάννινα…

Human Rights Watch: Η Ελληνική Αστυνομία κακοποιεί μετανάστες στην Αθήνα

 

Δριμεία κριτική στην επιχείρηση-σκούπα “Ξένιος Ζευς” στην Αθήνα ασκεί η έκθεση της Human Rights Watch με τίτλο “Ανεπιθύμητοι Επισκέπτες”.

Η έκθεση δημοσιεύεται στην ελληνική έκδοση της Deutsche Welle και περιγράφει περιπτώσεις καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων από τις Αρχές.

“Όλοι οι μπλακ έξω” φώναζαν οι αστυνομικοί μπαίνοντας σε λεωφορείο στην πλατεία της Αμερικής αρχές Φεβρουαρίου, για να κατεβάσουν αφρικανούς και ασιάτες επιβάτες.

Οι υπόλοιποι, έλληνες επιβάτες, χειροκροτούσαν. Ένας από εκείνους που κατέβηκε για την εξακρίβωση στοιχείων ήταν ο 19χρονος Τούπακ από τη Γουινέα. Ήταν ένας από τους 44 μετανάστες που μίλησαν στην οργάνωση Human Rights Watch.

Continue reading Human Rights Watch: Η Ελληνική Αστυνομία κακοποιεί μετανάστες στην Αθήνα

Για μια ελάσσονα στρατηγική

 

Με αφορμή την επίθεση στις καταλήψεις και τις απαντήσεις που δόθηκαν

Το κείμενο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αποτέλεσμα συζητήσεων που έγιναν στο εσωτερικό της Συνέλευσης για την ΚΥκλοφορία των Αγώνων, με αφορμή τις πρόσφατες επιθέσεις και εκκενώσεις που έγιναν στους κατειλημμένους χώρους της Βίλλα Αμαλίας και της Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά, αλλά και τις απαντήσεις του κινήματος σε αυτές τις εξελίξεις. Θεωρούμε ότι είναι σημαντικό, σε πείσμα των καιρών όπου τα γεγονότα τρέχουν με απίστευτους ρυθμούς, να κάτσουμε και να αναλύσουμε ψύχραιμα τη συγκυρία. Όσο καλύτερα κατανοήσουμε τη συνθήκη, τόσο ποιο ανταγωνιστική προς το υπάρχον θα συνεχίσει να είναι και η κίνησή μας.

Η κατάσταση σήμερα

Continue reading Για μια ελάσσονα στρατηγική

Κλειδώνεις, αμπαρώνεις και όμως είναι μέσα

Ἀναρτήθηκε στὶς 28 Μαρτίου 2013


Ας συστηθούμε λοιπόν για ακόμη μία φορά. — Είμαστε η συλλογικότητα Βίλα Αμαλίας και είμαστε ακόμη εδώ. — Στη γειτονιά της πλατείας βικτωρίας, όσο μπορείς να μιλήσεις για γειτονιές στο κέντρο των Αθηνών, που αγαπήσαμε και θελήσαμε να κατοικήσουμε και να ζήσουμε. — Το σπίτι μας, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αχαρνών & Χέυδεν, ήταν η βάση μας για να προχωρήσουμε στην υλοποίηση οραματισμών και ονείρων, να μεταδώσουμε τη διάθεσή μας για μια άλλη ζωή, πιο ανθρώπινη, πιο ουσιαστική. — Αποφασίσαμε να αντιδράσουμε και να αντεπιτεθούμε στη σαπίλα που θέλει να μας βυθίσει το εξουσιαστικό σύστημα σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας.
Προτάξαμε σώμα και πνεύμα ενάντια στη φασιστική λαίλαπα που μας περικυκλώνει, πράξαμε τα δέοντα κάθε φορά για να διαφυλάξουμε τα αυτονόητα. Αυτά είναι για τα οποία επί της ουσίας κατηγορηθήκαμε ως Βίλα Αμαλίας και μείναμε ανέστιοι, και με κάποιες κατηγορίες του ποινικού κώδικα εις βάρος αρκετών από εμάς.

Continue reading Κλειδώνεις, αμπαρώνεις και όμως είναι μέσα

Με την πλάτη στον τοίχο, μπορεί η κριτική να σπάσει τούβλα;

Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση κατά την άποψή μου, αξίζει να διαβαστεί

Α. Ποιος είναι ο στόχος της επίθεσης στις καταλήψεις

Ενώ οι επιχειρήσεις της αστυνομίας ενάντια στους κατειλημμένους χώρους συνεχίζονται, είναι αναγκαίο, αναγκαίο με όρους έκτακτης ανάγκης, δηλαδή με όρους ιστορικής αναγκαιότητας, να συζητήσουμε συλλογικά και να συζητήσουμε πολύ, πάνω σε μερικά κεντρικά ερωτήματα, που μας βάζει η συγκυρία. Το θεμελιώδες ερώτημα, πάνω στο οποίο πρέπει να προβληματιστούμε είναι απλό: ποιος είναι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός του κράτους σήμερα αναφορικά με τους κατειλημμένους χώρους; Δηλαδή γιατί επιτίθεται το κράτος στις καταλήψεις και γιατί αυτό συμβαίνει τη συγκεκριμένη περίοδο.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε τα μυαλά μας μέσα στο κεφάλι μας, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα, ενώ το κρατικό σχέδιο εξελίσσεται, είναι επισφαλής, με την έννοια ότι δεν έχουμε μια πλήρη εικόνα αυτών των σχεδιασμών. Για παράδειγμα το μείζων ερώτημα κατά τη γνώμη μας είναι αν το κράτος θα περιοριστεί στα κατειλημμένα κτίρια που αφορούν το κέντρο της Αθήνας, και κάποιων επαρχιακών πόλεων, δηλαδή σε καταλήψεις που βρίσκονται μακριά από γειτονιές, ή αν θα τολμήσει μια γενικευμένη επίθεση στις δομές του ανταγωνιστικού κινήματος: αρχικά με εκκένωση όλων των καταλήψεων και στη συνέχεια με πρεσάρισμα όλων των άλλων δομών (στέκια, κλπ).

Continue reading Με την πλάτη στον τοίχο, μπορεί η κριτική να σπάσει τούβλα;

Ανακοίνωση της κατάληψης Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά για την απόπειρα ανακατάληψης στις 15/2/2013

 

 

Η κατάληψη δεν είναι απλά ένα μέσο αγώνα αλλά το ίδιο του το περιεχόμενο. Η απαλλοτρίωση-επανοικειοποίηση ενός τμήματος του κλεμμένου χώρου και χρόνου, μέχρι τη συνολική κοινωνική και ατομική απελευθέρωση μέσων, τρόπων, δυνατοτήτων, του ίδιου μας του εαυτού, από το κεφάλαιο και την εξουσία. Η συλλογικοποίηση και συνδιαμόρφωση μέσα από οριζόντιες-αντιιεραρχικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Η δημιουργία ριζοσπαστικών κοινοτήτων αγώνα, χειραφετημένης καθημερινής ζωής, δημιουργικότητας, αυτομόρφωσης, νέου τύπου σχέσεων, βασισμένων στην ισοτιμία, την αμοιβαιότητα, την αλληλεγγύη. Στην προοπτική μιας αυτοοργανωμένης κοινωνίας ελευθερίας, αξιοπρέπειας, αλληλοβοήθειας, κοινοκτημοσύνης.

Continue reading Ανακοίνωση της κατάληψης Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά για την απόπειρα ανακατάληψης στις 15/2/2013

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στο συλληφθέντα σύντροφο έξω από την Σκαραμαγκά

 

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε σε αλληλεγγύη  στην κατάληψη Σκαραμαγκά  σήμερα το απόγευμα, από εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες, συνελήφθη ένας σύντροφος ύστερα από την επίθεση που εξαπέλυσαν 3 διμοιρίες των ΜΑΤ μαζί με τους δελτάδες.Ο σύντροφος διώκεται με 4 πλημελληματικού χαρακτήρα κατηγορίες και θα περάσει αύριο το πρωί από εισαγγελέα στα δικαστήρια Ευελπίδων.Πριν από λίγο αφέθηκαν ελεύθεροι και οι τελευταίοι από τους 49 προσαχθέντες της περιοχής των Εξαρχείων, οπότε ολοκληρώθηκε και η συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω απότη ΓΑΔΑ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ- ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 10.30 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

 

Εφημερίδα εστία ανομίας

 

Εφημερίδα δρόμου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
κατεβάστε την εφημερίδα σε pdf από εδώ

Η Λέλας Καραγιάννη δεν παραδίδεται, μάχεται!

 

H αστυνομική επιχείρηση για την εισβολή στην Λέλας Καραγιάννη 37 ξεκίνησε κατά τις 12 μμ. Από το πρωί πρακολουθούνταν το σπίτι από ασφαλίτες ενώ το βραδυ είχαν προσαχθεί στο τοπικό αστυνομικό τμήμα δυο συντρόφισσες που είχαν βγεί από την κατάληψη. Από το πρωί και μεχρι τις 12 αφού δεν είχε εκδηλωθεί καποια αστυνομική επιχείρηση οι μισοί περίπου από την περιφρούρηση της κατάληψης αποχώρησαν για τις δουλειές τους καθώς στην οδό Καραγιάννη διεξαγόταν ως συνήθως η λαϊκή αγορά.

Οι ασφαλίτες που είχαν εντοπιστεί να παρακολουθούν τη Λέλας μέσα από τη λαϊκή και άλλοι που παρακολουθούσαν αθέατοι από την ταράτσα διπλανής πολυκατοικίας βλέποντας περίπου 15 άτομα να αποχωρούν μέχρι τις 12 το μεσημέρι ανέφεραν προφανώς ότι η κατάληψη θα ήταν πια σχεδόν άδεια γιατί όταν οι μπάτσοι κατάφεραν τελικά να φθασουν στην ταράτσα ήταν αιφνιδιασμένοι από τον αριθμό των καταληψιών που βρεθηκαν μέσα.

Γύρω στις 12 εμφανίσθηκαν ξαφνικά μηχανές με ΔΙΑΣ, κλούβες με διμοιρίες ΜΑΤ και ΥΜΕΤ καθώς και τζιπ με ΕΚΑΜ. Πάνω από την ταράτσα της καταληψης πετούσε ελικόπτερο.

Continue reading Η Λέλας Καραγιάννη δεν παραδίδεται, μάχεται!

Ανταπόκριση από την εισβολή της αστυνομίας στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη

 

Το Τρομοτσίρκο και οι φτηνοί μηχανισμοί τους,  στήθηκαν ξανα στη Λέλας Καραγιάννη

Η αστυνομική επιχείρηση ξεκίνησε επίσημα με τα ΜΑΤ να κυκλώνουν τη Λέλας και τη λαϊκή αγορά, και μόλις οι μπάτσοι πήραν θέση εμφανιστήκε και ο στρατός των ΕΚΑΜ με έναν από τους  Ράμπο να κανει φιέστα και επίδειξη με το «εντυπωσιακό» κόψιμο της αλυσίδας και το σπάσιμο της πόρτας, Αμεσως εισέβαλε μαζί με τα άλλα κρατικά σκυλιά  στη κατάληψη της  Λέλας Καραγιάννη 37. Ανεπίσημα βέβαια είχε ξεκινήσει και φόρα παρτίδα την προηγούμενη νύχτα. Ασφαλίτες είχαν ακροβολιστεί στο τετράγωνο και τις γωνίες γύρω από την κατάληψη,  Έκαναν και προσαγωγές δυο-τρία στενά πιο πάνω ενώ όπως διαπιστώθηκε,  ασφαλίτες, έπαιζαν ανάβοντας τους προβολείς από όχημα τους σε κόσμο που βάδιζε στο πεζοδρόμιο και έμπαινε ή έβγαινε στην κατάληψη,

Μέρα-μεσημέρι και μάλιστα ενώ ήταν ημέρα λαϊκής αγοράς στην οδό  Καραγιάννη όλων των ειδών οι μπάτσοι και κυρίως οι ορδές των ΜΑΤ απέκλεισαν το κτίριο και παρατάχθηκαν μπροστά.

Έκοψαν την αλυσίδα έξω, κατέστρεψαν την πόρτα, εισέβαλαν στο κτίριο και λιγο αργότερα αφού ανέβηκαν στην ταράτσα  συνέλαβαν όσους/ες βρίσκονταν εκει Σύμφωνα με φημολογία που ωστόσο δεν καταφέραμε να διασταυρώσουμε σε ολη την επίδειξη δύναμης των μπάτσων δεν υπήρχε εισαγγελέας ούτε βέβαια και κατά τη σύλληψη των συντρόφων/ών.

Όλους όσοι ηταν μέσα στο κτιριο τους συνέλαβαν, συγγνώμη τους προσήγαγαν και τους μετέφεραν συνοδεία ΜΑΤ και ασφαλιτών +ΕΚΑΜ σε κλούβα της αστυνομίας, Ολοι τους βγήκαν με σηκωμένη τη γροθιά και φωνάζοντας “η αλληλεγγύη το οπλο των λαών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών,” σύνθημα που συνεχίστηκε να φωνάζεται από τους συγκεντρωμένους σε ολη την διαρκεία μεταφοράς των κρατουμένων αλλα και αργότερα.

Για τα ΜΑΤ: Τα κράνη τους κρύβουν το μυστικό, τα σκατά στο κεφάλι τους την ουσία

Continue reading Ανταπόκριση από την εισβολή της αστυνομίας στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη

Μίλησε κανείς για καταλήψεις?

 

Επέμβαση της αστυνομίας στο κτίριο της ΔΟΥ Δεσκάτης, όπου τελούσε υπό κατάληψη, ως ένδειξη διαμαρτυρίας των κατοίκων για την κατάργηση της εν λόγω υπηρεσίας, σημειώθηκε πριν από λίγη ώρα (10:15π.μ.)

Σύμφωνα με πληροφορίες, συνελήφθησαν τόσο  ο δήμαρχος της Δεσκάτης κ. Νίκος Μίγγος, όσο και ο Αντιπεριφερειάρχης Γρεβενών Γεώργιος Δασταμάνης, οι οποίοι βρίσκονταν επί κεφαλής των κινητοποιήσεων. Εντός της ημέρας θα πραγματοποιηθεί έκτακτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, με το ενδεχόμενο ακόμη και της παραίτησης όλων των  δημοτικών συμβούλων να είναι ανοικτό.

πηγή: kozan.gr

***          ***          ***          ***          ***          ***          ***          ***          ***          ***          ***          ***

Μήπως βρέθηκαν και άδεια μπουκάλια?

Οι καταληψίες να τιμωρηθούν παραδειγματικά!

Η κυβέρνηση να ζητήσει την καταδίκη της κατάληψης από το ΣΥΡΙΖΑ.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο δήμαρχος Δεσκάτης (και όλο το δημοτικό συμβούλιο) είναι από τους λίγους δήμους που δέχεται να γίνει στην περιοχή αρμοδιότητας του στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων.  

Εκτιμήθηκε δεόντως η προσφορά τους στο κοινό καλό της χώρας και ακούστηκαν τα αιτήματα τους…

Που καταντήσαμε! Αντί να σπάσουμε όλες τις ΔΟΥ ανά την Ελλάδα, να παρακαλάμε να έχουμε τοπική ΔΟΥ για να μας… φορολογούνε από κοντά!

Εκτός απο μπουκάλια, μήπως βρέθηκε και πετρέλαιο θέρμανης?

Λέω μήπως. Που όμως να βρεθεί πετρέλαιο στις μέρες μας.

Πάντως αν βρεθεί και πετρέλαιο σίγουρα αναρχικός δάκτυλος υπάρχει!

Ε, και τι με νοιάζει εμένα τον Κοζανίτη τι έγινε στα Γρεβενά…

“τουρκόσπορος”

Ανακατάληψη της ΛΚ37 – ελευθεροι oι συλληφθεντες

 

Τελικά δεν υπήρξαν συλλήψεις, παρά μόνο προσαγωγές των συντρόφων-ισσών και πριν λίγο έγινε  ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37.

Με συνθήματα, συγκεντρωμένοι αλληλέγγυοι επανακατέλαβαν την ΛΚ37!

H κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 βρίσκεται ξανά στα χέρια των καταληψιών, στα χέρια του κόσμου της αυτο-οργάνωσης, στα χέρια όλων μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Εισβολή της αστυνομίας στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη

 

 

Eισβολή των αστυνομικών δυνάμεων στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη το μεσημέρι. Με τσεκούρια έσπασαν τα παράθυρα και ανέβηκαν στην ταράτσα για να συλλάβουν συντρόφους/ισσες που βρίσκονταν μέσα. Λεωφορείο με τους 16 συλληφθέντες πήγε στην  ΓΑΔΑ.

Μαμά, έχω πάει κι εγώ στη Βίλλα Αμαλίας

 

Villa_amalias

Ευτυχώς, η μαμά μου δε θα διαβάσει αυτό το κείμενο και θα γλιτώσουμε το εγκεφαλικό. Δεν παλεύεται η ταραχή της κάθε φορά που της λέω ότι κάνω κάτι που, σύμφωνα με αυτό που λέει η τηλεόραση, είναι επικίνδυνο, τρομακτικό, τρομοκρατικό, άνομο, παράνομο κλπ.

Η αρχή έγινε όταν έφτασα στην Αθήνα, πριν από 5 χρόνια και της ανακοίνωσα ότι βρήκα σπίτι στα Εξάρχεια. Φανταζόταν ότι σε κάθε γωνιά του δρόμου, θα πεταγόταν ένας αναρχικός που θα με ανάγκαζε να πάρω ναρκωτικά ή θα με λήστευε ή θα με ακολουθούσε και θα μου έκαιγε το σπίτι.

Και κάθε φορά που έβλεπε –στην τηλεόραση πάντα- ότι καίγεται η Αθήνα ή ότι κάτι γίνεται στα Εξάρχεια, μου τηλεφωνούσε και μου ζητούσε να ταμπουρωθώ, όχι για να μη με πνίξουν τα χημικά –δεν έχει ιδέα τι είναι αυτά-, αλλά για να μη μου επιτεθούν, χτυπήσουν, κάψουν. Της εξήγησα ότι τα Εξάρχεια είναι ένας τόπος με βιβλιοπωλεία, εκδοτικούς οίκους, χώρους τέχνης, όμορφα στέκια, φιλικούς ανθρώπους και κόσμο που προσπαθεί να αλλάξει τον κόσμο.

Continue reading Μαμά, έχω πάει κι εγώ στη Βίλλα Αμαλίας

2η Ανακοίνωση της Κατάληψης Σκαραμαγκά

 

Θέλουμε τα πάντα για όλους και τα θέλουμε τώρα… κι αυτό δεν αποτελεί αίτημα, αλλά το σημείο συνάντησης ολόκληρης της τάξης των καταπιεσμένων, το ιστορικό μας ραντεβού.

2Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ 61 & ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

(Αναφορικά με την εκκένωση της επανακατάληψης της Villa Amalias και της Κατάληψης Σκαραμαγκά στις 09/01/12)

Περίεργα παιχνίδια παίζονται τις τελευταίες μέρες στις πλάτες μας. Το λεγόμενο σκάνδαλο της «Λίστας Λαγκάρντ» δεν είναι τίποτα μπροστά στη ρεμούλα και τη διαφθορά που κυριαρχεί διαχρονικά στους κύκλους αστών, καναλάρχων, πολιτικών και τραπεζιτών. Και η απόφασή της πολιτικής εξουσίας να πατάξει την «ανομία» και να «εφαρμόσει-το-νόμο» μας ακούγεται όχι μονάχα υποκριτική, αλλά κυρίως πολύ-πολύ επικίνδυνη… ο σύγχρονος Ολοκληρωτισμός είναι εδώ.

Την ώρα που η πολιτική εξουσία διαπραγματεύεται το νέο τρόπο που θα μας αφαιμάξει φέρνοντας στη Βουλή ακόμη ένα φορο-ληστρικό νόμο, υπό τη δαμόκλεια σπάθη της «εθνικής χρεοκοπίας» μας εγκαλεί σε συμμόρφωση και στρατιωτική υποταγή. Ε όχι λοιπόν!

«Εδώ είναι το σπίτι μας»

Στις 9/01/13 στις 8 το πρωί, 150 περίπου σύντροφοι και συντρόφισσες αποφάσισαν να επανακαταλάβουν το κτίριο της Villas Amalias που είχε εκκενωθεί στις 20/12/12 απελευθερώνοντάς το για 2 ώρες, ενώ λίγο αργότερα πραγματοποιείται συμβολική κατάληψη στα κεντρικά γραφεία της ΔΗΜΑΡ από άλλη ομάδα συντρόφων. Το αποτέλεσμα και των δύο κινήσεων ήταν η σύλληψη των 93 επανακαταληψιών με τη συμβολή των πάνοπλων ειδικών δυνάμεων της ΕΚΑΜ (αυτής που σε λίγο καιρό θα μας καταστέλλει «ειρηνικά» στις διαδηλώσεις) και την προσαγωγή των 50 καταληψιών της ΔΗΜΑΡ.

Λίγες ώρες αργότερα, κι ενώ αλληλέγγυοι/ες συγκεντρώνονται στη ΓΑΔΑ και στο Πολυτεχνείο, η κατάληψή μας Πατησιών 61 & Σκαραμαγκά περικυκλώνεται από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και στη συνέχεια, στις 3 το μεσημέρι, πραγματοποιείται εκδικητική έφοδος των μπάτσων στο κτίριο. Την επόμενη μέρα μαθαίνουμε πως ο πρόεδρος του ΝΑΤ, Χρήστος Φωτίου, κατέθεσε την ημέρα της εκκένωσης μήνυση στη Αστυνομική Ασφάλεια Πειραιά δίνοντας το πράσινο φως για την επέμβαση. Τα «ειδησιογραφικά συνεργεία» της ΕΛ.ΑΣ καταγράφουν αποσπασματικές εικόνες από το εσωτερικό (άδεια μπουκάλια μπύρας και πυροσβεστήρες) και τις παραδίδουν ως βορά στα αρπακτικά των ειδήσεων των 8. Ο λάσπη τους δεν περιγράφεται!

Το έδαφος, φυσικά, είχε προετοιμαστεί από τα ΜΜΕ όλες τις προηγούμενες μέρες. Η αστυνομική εισβολή στη Βίλα Αμαλίας και την ΑΣΟΕΕ, στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της σχολής και στον  ρ/δ σταθμό 98 FM συνοδεύτηκε από ένα τεράστιο κύμα συκοφαντίας και απονοηματοδότησης της λειτουργίας των χώρων και των προταγμάτων που πρεσβεύουν. Η συκοφάντηση δεν είναι τωρινή συνθήκη. Ωστόσο είναι εμφανής η κρατική επιλογή: το πλήγμα στον κόσμο της αυτοοργάνωσης να είναι συντριπτικό.

Στο πλαίσιο αυτό, η κατάληψη της Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά είχε βρεθεί μέσα σε λίγες μόνο ημέρες στα χείλη δεκάδων εντολοδόχων δημοσιογράφων και αναλυτών εκπροσώπων της αστικής τάξης. Ενδεικτικό είναι το δημοσίευμα της ESPRESSO (29/12) που παρουσίαζε την εικόνα ενός εγκαταλελειμμένου κτηρίου και το τηλεοπτικό ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ με φόντο τις κραυγές περί την αξιοποίηση των δημόσιων κτηρίων, τι κι αν κάθονται και σαπίζουν γύρω στα 2000 κτήρια του δημοσίου.

Αλλά ας δούμε αυτήν την περιβόητη «αξιοποίηση του ακινήτου»

Το κτίριο της Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά καταλείφθηκε στις 19/03/09 από συντρόφους και συντρόφισσες του  αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου. Ο χώρος παρέμενε εγκαταλελειμμένος από το 1999 για λόγους στατικότητας μετά το σεισμό της ίδιας χρονιάς, ενώ μέχρι τότε – κατά περιόδους – νοικιαζόταν από το ΝΑΤ το ισόγειο και άλλος ένας όροφος. Ακόμα και την «περίοδο της ανάπτυξης» δεν είχε γίνει καμία εξολοκλήρου συντήρηση και ανακατασκευή λόγω των υπέρογκων απαιτήσεων και των αυστηρών θεσμικών προϋποθέσεων (διατηρητέο κτίσμα) και για μία δεκαετία το κτίριο – στην κυριολεξία – ρήμαζε.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ίδιο το ΝΑΤ [6565/23-11-10] η αντικειμενική αξία αγοραπωλησίας του το 2007 ήταν η μισή της εμπορικής (μίσθωση σε ιδιώτη). Επίσης σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, η τεχνική εταιρία ΒΙΠΕΤΒΑ στην μελέτη της αναφέρει πως:

«το κτίριο δεν αξιοποιείται ως έχει και απαιτούνται σημαντικές επεμβάσεις στους εσωτερικούς χώρους ορόφων του ισογείου καθώς και των εξωτερικών όψεων. […] Ως προωθητέα λύση προτείνεται, να παραμείνει το ακίνητο στην ιδιοκτησία του ΝΑΤ και να αυτοχρηματοδοτηθεί η ανακαίνιση».

Επίσης «για τον πιθανό Ανάδοχο η απόδοση είναι οριακή εκτός αν καταστεί τεχνικά δυνατή και θεσμικά επιτρεπτή η επέμβαση στις εσωτερικές διαρρυθμίσεις. […] Σε κάθε περίπτωση τα περιθώρια κέρδους είναι στενά (εφόσον μάλιστα συνυπολογιστεί και το ρίσκο της πιθανής μειωμένης εκμετάλλευσης σε κάποιες χρονικές περιόδους λόγω συνθηκών αγοράς)

Τέλος «το ΝΑΤ δεν διαθέτει τις δομές για να εκμεταλλευτεί το κτίριο κατά τον καλύτερο τρόπο και θα αναλάβει έτσι σοβαρό ρίσκο.

Με το πρόσχημα της διάσωσης του ΝΑΤ, ο πρόεδρος Χρήστος Φωτίου επικαλείται την «αξιοποίησή» των ακινήτων. Όνειρα θερινή νυκτός, φυσικά, για ένα ταμείο το οποίο βρίσκεται στα όρια της πτώχευσης. Η πραγματικότητα είναι ότι υπό τις ισχυρές πιέσεις της τρόικας επιχειρείται η παραχώρηση των ακινήτων του ΝΑΤ στο ΤΑΙΠΕΔ ώστε να πουληθούν αργότερα σε τιμές ξεφτίλας. Οι δήθεν συνδικαλιστικές κορώνες του ΔΣ του ΝΑΤ που εναντιώνονται σε αυτό και τα περί ύπαρξης  «αυτοτελούς υπηρεσίας του ΝΑΤ για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας» δεν είναι τίποτα άλλο παρά δείγμα ανταγωνισμών για το ποιος θα «φάει τα φιλέτα». Τέλος, όσον αφορά το κατειλημμένο κτίριο της Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά, όλα αυτά ουσιαστικά αποτελούν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία ώστε ο Φωτίου να κλείσει το μάτι στον Καμίνη  (βλ. αναπτυξιακό πλάνο «Αθήνα 2014»), στα κατασταλτικά σχέδια του Δένδια και τα ρατσιστικά του Μιχαλολιάκου.

Τι πραγματικά παίζεται πίσω από τις πλάτες μας;

Πέρα του προφανούς, όταν λέμε «πίσω από τις πλάτες μας» εννοούμε επίσης «κάτω από την Πατησίων». Ας εξηγήσουμε.

Αρχικά, θα σταθούμε σε μία απλή παρατήρηση που δυστυχώς μετά την 1η εκκένωση της Villa Amalias δεν έχει επισημανθεί ικανοποιητικά. Από τις 20/12/12, μέρα που το κράτος αποφάσισε ανοιχτά να κηρύξει τον πόλεμο με τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο και τις καταλήψεις, στο site της Χρυσής Αυγής δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά! Τόσες μέρες κινηματικού αναβρασμού (έφοδος των μπάτσων στην ΑΣΟΕΕ, στον αυτοοργανωμένο Ρ/Σ 98 FM, καθημερινές κινηματικές παρεμβάσεις κλπ.) και ούτε μία σπέκουλα από τους χρυσαυγίτες για την κυβέρνηση που «δεν-κάνει-καλά-τη-δουλειά-της», ούτε ένα σχόλιο για τους «άπλυτους» και τους «αναρχοσυριζαίους». Τίποτα! Εκτιμήσεις κάνουμε, δεν είμαστε μάντεις, αλλά το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Η προσπάθεια επίθεσης του κράτους στον α/α χώρο είναι άλλη μία πράξη συνεργασίας μεταξύ κυβέρνησης-Καμίνη-Χρυσής Αυγής. Και ο στόχος όπως πάντα είναι διπλός: οικονομικός και ιδεολογικός.

Ας δούμε το πρώτο σκέλος.

Οι αστυνομικές επιχειρήσεις σε Villa Amalias, ΑΣΟΕΕ, Σκαραμαγκά έχουν ως κοινό γεωγραφικό τόπο τον άξονα της λεωφ. Πατησίων. Ήδη, την ίδια μέρα της εκκένωσης της Σκαραμαγκά (09/01/13) ο Δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης και ο Περιφερειάρχης Αττικής Γ. Σγουρός υπέγραψαν την έναρξη υλοποίησης του Αναπτυξιακού Προγράμματος για την Αθήνα ύψους 35.5 εκατομμυρίων ευρώ! Και όπως είναι λογικό κάθε επενδυτής χρειάζεται την ασφάλειά του από τα «φρικιά» και τους αντιφασίστες. Φυσικά, για να ωραιοποιηθεί το πρόγραμμα χρειάζεται λίγη «πρασινάδα»… βιοκλιματικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί, αναπλάσεις πλατειών, αποχετευτικό δίκτυο είναι μερικά από τα έργα που επικαλείται η δημαρχάρα για να μας πείσει για το «αγαθόν» των προθέσεών του. Να θυμηθούμε το «αγαθό» παρελθόν του αριστεριτζή νεοφιλελεύθερου Καμίνη;

Σχεδόν ένα χρόνο πίσω, ο Καμίνης, την πιο κρύα νύχτα του περσινού χειμώνα (01/02/12) έστειλε τα ΜΑΤ στο Πνευματικό Κέντρο Αθηνών για να εκκενώσουν με ξύλο τους αστέγους που προσπάθησαν να μπουν μέσα ώστε να γλιτώσουν από το πολικό ψύχος. Η ναζιστικής έμπνευσης απόφαση του Καμίνη να αναλάβει ένας κατασταλτικός μηχανισμός ώστε να δώσει λύση σ’ ένα κοινωνικό πρόβλημα όπως αυτό των αστέγων, δεν ήταν η μοναδική. Το ίδιο συνέβη με τις οροθετικές ιερόδουλες, το ίδιο συνέβη με τα αστυνομικά πογκρόμ σε πιάτσες τοξικοεξαρτημένων. Η εκλεκτική συγγένεια του Καμίνη με τη Χρυσή Αυγή εντοπίζεται σ’ ένα ακόμη παράδειγμα άξιο της ανθρωπιάς τους: στις 29/11/12, ο Δήμαρχος μάς ανακοινώνει πως ξηλώνει τα παγκάκια στην πλ. Κλαύθμωνος ώστε να μην κοιμούνται οι άστεγοι και «για να μπορεί το κέντρο της Αθήνας να θυμίζει ευρωπαϊκή πρωτεύουσα». Τι να σχολιάσουμε… Και το Βερολίνο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης [1] το 1936, ευρωπαϊκή πρωτεύουσα ήταν!

Ανάπτυξη δε θέλετε; Φάτε ναζισμό!

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο δεύτερο σκέλος, το ιδεολογικό.

Ο Καμίνης πέραν από τις καταλήψεις, μισεί θανάσιμα κάτι ακόμη: τις διαδηλώσεις. Οι πρωτοβουλίες του για αναθεώρηση των συνταγματικών άρθρων περί των δημοσίων συναθροίσεων δίνουν και παίρνουν, κάτι που φυσικά δε θα μπορούσε να αφήνει δυσαρεστημένους τους χρυσαυγίτες. Απώτερος στόχος της «κρυφής» συνεργασίας κυβέρνησης-Καμίνη-Χρυσής Αυγής είναι η εμπέδωση του «κοινού εχθρού»: των αγωνιζόμενων, των αντιστεκόμενων, όσων δεν θέλουν να σκύψουν το κεφάλι τους. Η Villa Amalias, το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, ο αυτο-οργανωμένος Ρ/Σ 98 FM, η συνέλευση και οι κοινοί αγώνες μεταναστών μικροπωλητών/αλληλέγγυων στην ΑΣΟΕΕ και η κατάληψη Σκαραμαγκά αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Οι εστίες αντίστασης αποτελούν αγκάθια κάθε εξουσίας και πρέπει πάση θυσία να χωνευτεί καλά στην κοινή συνείδηση ότι το να μη στέκεσαι σούζα στις στρατιωτικές προσταγές κράτους και αφεντικών είναι «παράνομο», «άνομο» άρα έγκλημα.

Η ιδεολογική και πρακτική σύμπλευση κράτους, δημοτικής αρχής και ΧΑ όπου ο ένας αλληλοσυμπληρώνει τον άλλο πλέον «βγάζει μάτι»: από τη μία οι νεοναζί πιέζουν το πολιτικό φάσμα προς την εμπέδωση της ατζέντας τους και από την άλλη μετατοπίζεται συνεχώς η κεντρική πολιτική γραμμή προς ακροδεξιές θέσεις και πρακτικές ενσωματώνοντας/νομιμοποιώντας τους νεοναζί. Σε γενικές γραμμές το πολιτικό σύστημα ζέχνει εθνικισμό, ρατσισμό, ομοφοβία, συνωμοσιολογία, νεοφιλελευθερισμό, ολοκληρωτισμό. Ο ναζισμός έχει έρθει για να μείνει;

Τέλος, όσον αφορά τις καταλήψεις, η εκτίμηση των πραγμάτων λέει το εξής απλό: αυτό που πλέον έχει ξεκινήσει επίσημα ως δουλειά της αστυνομίας, θα συνεχιστεί ως «νυχτοκάματο» των φασιστών χρυσαυγιτών.

Αντιγράφουμε από παλιότερο κείμενό μας αναφορικά με το κέντρο της Αθήνας και τα ρατσιστικά πογκρόμ στο 6ο Διαμέρισμα Αθήνας:

[…] Το ζήτημα δεν είναι η λύση κάποιου προβλήματος, αλλά η κατασκευή μίας νέας χωροθέτησης, η κατασκευή νέων ειδικών ζωνών όπου οι πληθυσμοί (ασχέτως αλλοδαπής ή ημεδαπής καταγωγής) θα επιβιώνουν περιθωροποιημένοι υπό ένα καθεστώς πλήρους κοινωνικής εξαίρεσης. Οι μετανάστες είναι η αρχή και ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση: δίχως χαρτιά, δίχως εργασιακά δικαιώματα, σε απόλυτη εργασιακή επισφάλεια, τρομοκρατία στο δρόμο, στη γειτονιά, στο σπίτι… Οι ζωές τους συγκροτούνται στη βάση ενός «ορίου» που ξεπερνά τα συνήθη «κοινωνικά περιθώρια». Οι ζωές τους βρίσκονται στην «κόψη του ξυραφιού»· μεταφορικά και κυριολεκτικά!

Είναι οι μοντέρνες φυλακές που μας έχουν ετοιμάσει για τις γειτονιές μας. Είναι οι «μικρές» χούντες με συγκεκριμένο γεωγραφικό προσδιορισμό, είναι τα άτυπα «στρατόπεδα συγκέντρωσης» στο κέντρο της Αθήνας με ανθρωποφύλακες τους χρυσαυγίτες. Και σε αυτές τις ζώνες, ο «ξένος» δε θα είναι μονάχα ο εθνοτικά διαφορετικός, ο μετανάστης ή ο πρόσφυγας. Θα είναι επίσης ο άστεγος, η τοξικοεξαρτημένη, η εκδιδόμενη, ο άνεργος, η κομμουνίστρια, ο αναρχικός, ο ομοφιλόφιλος, η λεσβία… Όποιος δε θα είναι με το μέρος του τραμπούκου Παναγιώταρου και τη δολοφονική συμμορία του, θα βαφτίζεται «αλβανική κωλοτρυπίδα» και θα οδηγείται στο Άουσβιτζ. Όποιος δε θα χωράει στο νέο εθνικό «εμείς», όποιος δε θα ταυτίζει το συμφέρον του με το εθνικό συμφέρον του λευκού-έλληνα-άντρα θα «εξοστρακίζεται» και θα εκτίθεται άμεσα στον κίνδυνο του  θανάτου. Όπως τότε.

Οι μέρες των ταραχών έχουν ήδη φτάσει! Σκοπός Κράτους και Χρυσής Αυγής (ως συστημικής εμπροσθοφυλακής) είναι να εγκληματοποιήσουν τους κοινωνικούς αγώνες προβληματικοποιώντας τις καταλήψεις δημοσίων ή ιδιωτικών κτιρίων. Γιατί κατάληψη δεν είναι μονάχα η Villa Amalias και η Σκαραμαγκά. Κατάληψη κάνει η ΠΟΕ-ΟΤΑ, κατάληψη κάνουν οι ασφαλισμένοι του ΝΑΤ. Κατάληψη κάνουν οι μαθητές, οι φοιτητές, οι συνελεύσεις γειτονιάς. Κατάληψη ήταν και το Πολυτεχνείο του 1973. Κατάληψη έκαναν οι εργάτες γης των ισπανικών κολλεκτίβων του μεσοπολέμου, κατάληψη θα κάνουν οι εργάτες που θα απαλλοτριώσουν το εργαστάσιο από τα αφεντικά.

Στοχοποιούν τις καταλήψεις γιατί…

η κατάληψη δεν είναι απλά ένα μέσο αγώνα. Είναι το περιεχόμενό του. Είναι η απαλλοτρίωση του κλεμμένου χώρου και χρόνου. Και οι οριζόντιες-αντιιεραρχικές συνελεύσεις τους δεν είναι απλά μέσο λήψης αποφάσεων. Είναι το περιεχόμενο της αυτοοργάνωσης. Είναι οι σκέψεις που δεν εκφράστηκαν, όσα δεν ελέχθησαν και περιμένουν να ειπωθούν.

 

Οι (άδολοι) υπερασπιστές της Δημοκρατίας

Σαμαράς, Δένδιας, Βορίδης, Γεωργιάδης, Μιχαλολιάκος… Θα δυσκολευόμασταν πάρα πολύ αν έπρεπε να αποφασίσουμε ποιος από όλους αυτούς είναι στις μέρες μας ο καλύτερος υπερασπιστής της δημοκρατίας. Οι ομιλίες τους «ματώνουν» τα μυαλά μας: «Κατάληψη; Αυτό είναι αντιδημοκρατικό!» τσιρίζει ο Άδωνις. «Απεργία; Αυτό είναι αντιδημοκρατικό!» γκαρίζει ο Σαμαράς. «Αντισυγκέντρωση; Αυτό είναι αντιδημοκρατικό!» ξεσπαθώνει και η κουράδα ο Μιχαλολιάκος… «Villa Amalias; Θα αποδοθεί στο δημόσιο για να αξιοποιηθεί. Αυτό είναι το δημοκρατικό!» διατρανώνει ο Καμίνης (ποιο δημόσιο, αυτό που ξεπουλάνε κοψοχρονιά;).

Η αλήθεια είναι ότι αυτοί που υπερασπίζονται σήμερα τη Δημοκρατία, στην ουσία υπερασπίζονται ένα αυταρχικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Η σημερινή τρικομματική ακροδεξιά κυβέρνηση δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις του ’50-’60. Και το πιο ενδιαφέρον απ’ όλα; Η συγκυβέρνηση έχοντας ως πολιτική «πλάτη» στα δεξιά την (άλλοτε εκτός φάσματος) ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, μπορεί να κινείται άνετα σε ένα ευρύ πεδίο – από κεντροδεξιά έως τέρμα-ακροδεξιά – και να εμφανίζεται παρόλα αυτά ως «κέντρο». Η μετατόπιση του πολιτικού άξονα της χώρας προς τον ολοκληρωτισμό φαίνεται σα να είναι «απόφαση κεντρική»… και «λύση τελική».

… και οι υπονομευτές της

Το ανταγωνιστικό κίνημα τα τελευταία 3 χρόνια, δυστυχώς, δίνει μάχες οπισθοχώρησης. Τα αφεντικά συνεχώς κερδίζουν χώρο και ταυτόχρονα μας περιγελούν εγκαλώντας μας για διάφορα πράγματα: «μαζί τα φάγαμε», είσαστε τεμπέληδες, είσαστε άνομοι, είσαστε ανεύθυνοι. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι πρώτα στους εαυτούς μας και μετά σε αυτούς: δε θα δεχτούμε καμία υπόδειξη από το κράτος, τα αφεντικά και τους φασίστες.

Δεν κάνουμε διάλογο μαζί τους.

Δεν είμαστε αντιπολίτευση, ούτε κάνουμε αντιπολίτευση.

Ως πότε δηλαδή θα ανεχόμαστε τα διλήμματα που θέτει η πολιτική εξουσία υπό τη καθοδήγηση του κεφαλαίου;

Ως πότε θα ανεχόμαστε να νιώθουμε υπόλογοι για την δυσλειτουργία του κεφαλαίου;

Δεν θα κάτσουμε να βρούμε καμία λύση για το πώς θα μας εκμεταλλεύονται τα αφεντικά αποδοτικότερα τα επόμενα τριάντα χρόνια.

Ούτε θα κάνουμε υποδείξεις για το πώς θα διαχειριστούν το χρέος τους.

Ήρθε η ώρα να θέσουμε εμείς τα ερωτήματα και τις απαντήσεις.

Και κυρίως να τους πούμε πως τα θέλουμε όλα και για όλους.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Η κατάληψη Σκαραμαγκά είναι κομμάτι των κοινωνικών αγώνων

Η χρόνια εγκατάλειψη του κτιρίου από το ΝΑΤ και η απόφασή του Φωτίου να θυμηθεί «την ιστορικότητά του»  μετά από 3 1/2 χρόνια κατάληψης αποδεικνύει το μέγεθος τη υποκρισίας. Η κατάληψή του από εμάς έφερε την πραγματική και μοναδική αξιοποίησή του, τόσο σε τεχνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Με τη βοήθεια συντρόφων πολιτικών μηχανικών αναλάβαμε την αποκατάσταση των βλαβών διασφαλίζοντας παρόλα αυτά το μίνιμουμ: οι τεχνικές ανάγκες του να μην υπερβαίνουν τις κοινωνικοπολιτικές ανάγκες και χρήσεις. Η δική μας επένδυση είναι βαθιά πολιτική και δε χρειάζεται να φορά το μανδύα μίας τεχνικής «επιστημονικοφανούς» αρτιότητας. Έτσι με μεράκι, προσοχή και με τα χέρια εκατοντάδων αλληλέγγυων συντρόφων/ισσων, μετά από αμέτρητες «εργατοώρες» δημιουργικότητας,  ξεκίνησε η λειτουργία του ως αυτοοργανωμένο πολιτικό εγχείρημα και κοινωνικός χώρος. Η μέρα που μπήκαμε στο κτίριο ήταν μία μέρα απελευθέρωσής του. Ήταν η στιγμή που οι επιθυμίες μας, οι ελπίδες, τα όνειρά μας βρήκαν σπίτι να φωλιάσουν. Ήταν η μέρα που το κτίριο στη γωνία της Σκαραμαγκά σταμάτησε να έχει «ιδιοκτήτη» και έγινε κομμάτι των κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Η διαχείριση του κτιρίου γίνεται από την οριζόντια και αντιιεραρχική συνέλευση της κατάληψης. Το κόστος των εξόδων καλύπτεται αποκλειστικά από την ελεύθερη συνεισφορά των συντρόφων/ισσών που συμμετέχουν στη συνέλευση και των διάφορων εγχειρημάτων που στεγάζονται. Στους χώρους της κατάληψης παρουσιάζονται πολιτικές εκδηλώσεις, δραστηριοποιούνται πολιτικές ομάδες που πραγματοποιούν τις συνελεύσεις τους, ομάδες αυτομόρφωσης, ομάδα μαθημάτων ελληνικών σε μετανάστες, ομάδα κινηματογραφικών προβολών, στεγαστική κολλεκτίβα ενώ επίσης στεγάζονται υποδομές όπως δανειστική βιβλιοθήκη/αναγνωστήριο, ξυλουργείο, αίθουσα Η/Υ, αίθουσα χορού και πολεμικών τεχνών, εργαστήριο ραπτικής, πίστα αναρρίχησης κα.

Μέσα στο ζοφερό περιβάλλον που ζούμε όλοι και όλες, τα παραπάνω είναι η δική μας προσφορά στη «δέσμη μέτρων ενάντια στην πτώχευση». Οι κοινότητες αγώνα, κομμάτι των οποίων είναι οι καταλήψεις, αποτελούν τους τρόπους αντίστασης απέναντι στην επιχειρούμενη εξαθλίωση που μας επιφυλάσσουν οι κρατικοί-καπιταλιστικοί σχεδιασμοί. Οι στεγαστικές καταλήψεις, οι αυτο-οργανωμένοι κοινωνικοί χώροι, οι πρωτοβουλίες αυτομόρφωσης, οι συνελεύσεις γειτονιάς, τα χαριστικά παζάρια, οι συλλογικές κουζίνες και μύριες ακόμα πρακτικές αυτο-οργάνωσης της ζωής είναι ο τρόπος μας να δίνουμε πραγματικές απαντήσεις σε πραγματικά προβλήματα.  Η αλληλεγγύη μεταξύ μας, μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων αυτού του κόσμου, αποτελεί τη μόνη λύση ενάντια στον εξανδραποδισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Τα προβλήματα των εργαζομένων δε θα λυθούν μέσα από την παραίτηση ή τον συντεχνιακό ανταγωνισμό. Να σπάσουμε το φόβο και να γκρεμίσουμε όλα αυτά που μας έφεραν σε αυτό το χάλι οργανώνοντας την αντίστασή μας με όπλα την αυτό-οργάνωση και την αλληλεγγύη. Για να οικοδομήσουμε έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας. Για την κοινωνική επανάσταση.

Σε πείσμα των καιρών θα παραμείνουμε εδώ. Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, να ελπίζουμε, να ονειρευόμαστε. Τα σπίτια μας, η Villa Amalias και η Σκαραμαγκά θα παραμείνουν για πάντα κατάληψη. Θα παραμείνουν οι απελευθερωμένοι χώροι από τους έννομους αστικούς καταναγκασμούς. Από την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Διότι αυτοί είμαστε. Είμαστε οι άνομοι, οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές.

 

Η ΒΙΛΛΑ ΚΑΙ Η ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 93 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ VILLAS AMALIAS

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 12/1 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 12.00

Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

11/01/12


[1] Με την ίδρυση των στρατοπέδων συγκέντρωσης το 1933, ο Χίτλερ φυλάκισε μαζικά ανθρώπους που χαρακτηρίζονταν από το καθεστώς ως «ακοινώνητοι» [Asoziale] και αποτελούσαν πρόβλημα για την καθαρότητα της φυλής και αντιπαραγωγικοί για την οικονομική ανάπτυξη του έθνους: άστεγοι, αλκοολικοί, ιερόδουλες, ψυχικά ασθενείς και ανάπηροι, φυγόστρατοι και ειρηνιστές.